Keeping silence for awile,
means holding back the words...and the voices...

Biomachine

In summary,
Life has been changing in to a biomachine which generates wrong desires.
Every night I try to kill new growing parts by drinking toxic thoughts,
(Nights are too short to die)
Every morning, in the light and fresh air of this wrong life, the biomachine recovers and developes...

To kill it, need long awake nights and short sleepy days...

shape of memories

Sometimes
Present is just barren , not empty
Sometimes
People have no shape other than their memories
Sometimes
You know they have ended in a certain time, and would never begin
Sometimes
Life is diving in the oceans of dead past
Sometimes
We should just swim and let the ocean to be,
If there could be a breath

I know

آه ah
سهم من اینست this is my lot
سهم من اینست this is my lot
سهم من my lot is

آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من میگیرد a sky which is taken away at the drop of a curtain

سهم من پایین رفتن از یک پله مترو کست my lot is going down a flight of disused stairs
و به چیزی در پوسیدگی و غربت و اصل گشتن a regain something amid putrefaction and nostalgia
سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست my lot is a sad promenade in the garden of memories
و در اندوه صدایی جان دادن که به من می گوید : and dying in the grief of a voice which tells me

دستهایت را دوست می دارم I love your hands


دستهایم را در باغچه میکارم I will plant my hands in the garden
سبز خواهم شد ، میدانم ، میدانم ، میدانم I will grow, I know, I know, I know
و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم، تخم خواهند گذاشت and swallows will lay eggs in the hollow of my ink-stained hands.

نخ

دستبند پاره ای و دانه های گمشده شادی که هرگز بازنخواهیم یافت... و خالی لغزش دانه ها بر اندام بیقرار نخ، و سودای خیالی که از گوشه چشم و دل آدمها می چینیم تا دلخوش بمانیم که روزی باز دستبندی باشد که به دست کنیم.

چرخ و فلک

کلمه که کم می آد و نمی آد، از زیادی حرفهاست... به قول نیم وجبی اعظم: " گاهی فکرهام توی کله م چرخ می خورن و چرخ می خورن، انگار که سوار چرخ و فلک شده باشن... بعد هیچی یادم نمیاد... اونوقت تموم اون فکرام که قبلا می خندیدن انگار دارن گریه می کنن..."

همه می گفتن طرح برگها مسن نشونش می ده... من می گفتم جوونترش هم می کنه!... باورم نمی شد اینهمه سکوت در برابر درد... چطور می تونه یه زن؟؟ ... فقط چند روز در چند سال و بعد دیگه هیچی نداریم که هدیه کنیم... اما به شمردن نمی رسه چیزهایی که از تو... همیشه معامله می کنیم... چیزی که می شه اسمشو دیوونگی گذاشت معامله ی از پیش باخته س... دیوونگی عارضه نیست، ذاتیه... متهم می شی و مبرا... ولی برنمی گردی به نقطه اول... نه، انسان کامپیوتر نیست... هیچوقت هیچ چیز پاک نشد... چقدر میشه بخشید؟ بخشش معامله از پیش باخته نیست... درختهای پرمیوه هم خشک می شن... دیگه هیچ کس از بخشش من قوانین جهان رو کشف نمی کنه و به هبوط کشیده نمی شه ... خشک می شیم... و برای گفتن شب بخیر هم حساب و کتاب، و بعد تردید می کنیم... سکوت مرداب ناگفته هاست... فرار می کنیم... و حتی توی آینه هم نمی بینیم خودمون رو... خشک می شیم و حتی از بارون هم خیس نمی شیم... توقع داریم چطور پوست بندازیم؟... لاف... عجز... خشک شدن شاید تقصیر هیچ کس نیست... اما خشک موندن حتما بی عرضگی خودمونه... همسایه مهربون بود... اما خوب نه... ما خوب بودیم... و سعی کردیم مهربون هم... همیشه یه رود بود توی تصوراتم که از پای درختم می گذشت... و درخت من تنها بود... درخت من هنوز تنهاست... اما دیگه رودی نمی گذره... التماس بارون رو باید کرد؟ یا ریشه دووند توی خاک؟؟؟... مثل عروس برگها رو روی تنش می چید... برگهای طلایی روی پوستش خواب می رفتند... بعد خوابید... خشک بود زمین... مرداب نخواهم ماند... گرداب کسی در من... دریا نگهی در چشم... نیلوفر مردابم ... همخون شکفتنهاست...

feeling existence

In this unending fall that has begun long ago, with falling of every leaf, I find out the empty space of a previous existence.
Winter may put an end to this sense of losing

Pain

زخم بی مرهم غرور هر روز چرکین تر می شه و دردآورتر... تقلای اندیشه هم برای خلق فریبهای التیام بخش، فقط نمکی بر زخم...
فروریختن غرور مثل پوکیدن ستونهای قوامه، مثل شکستن شیشه های مات فاصله، مثل چرخ شدن محتویات "دل"، مثل برداشتن سد هویت، مثل دریده شدن پیراهن زنی در برابر هرزگی مردهای مست یک میکده...
رخوت
آوار
گرسنگی ویرانگری
و درد
درد بی مرهم
درد بی تسکین
درد بی تخدیر

بیچاره ذهن با اینهمه تقلای عبث

suits last night

Tatu-30 minutes

Out of sight...Out of mind...Out of time...To decide
Do we run?...Should I hide?...For the rest...Of my life
Can we fly?...Do I stay?...We could lose...We could fail
In the moment...It takes...To make plans...Or mistakes

30 minutes, a blink of an eye
30 minutes,to alter our lives
30 minutes,to make up my mind
30 minutes,to finally decide

30 minutes,to whisper your name
30 minutes,to shoulder the blame
30 minutes,of bliss, thirty lies
30 minutes,to finally decide

Carousels...In the sky...That we shape...With our eyes
Under shade...Silhouettes...Casting shade...Crying rain
Can we fly?...Do I stay?...We could lose...We could fail
Either way...Options change...Chances fail...Trains derail

30 minutes, a blink of an eye
30 minutes,to alter our lives
30 minutes,to make up my mind
30 minutes,to finally decide

30 minutes,to whisper your name
30 minutes,to shoulder the blame
30 minutes,of bliss, thirty lies
30 minutes,to finally decide

To decide
To decide, to decide, to decide

To decide
To decide, to decide, to decide

To decide

welcome

every one is welcome to heap insults on me...
I want to know who may be more familiar with real me!